KIPAJI KISICHO NA MACHO

SEHEMU YA 6: FURSA ISIYOTARAJIWA

Ilikuwa ni siku ya kawaida kijijini upepo mwanana ukivuma, watoto wakicheza mbali kidogo, na sauti za zana zikigonga kwa ustadi kutoka kwenye kibanda kidogo cha Baraka. Kama ilivyokuwa kawaida yake, alikuwa amekaa kimya, akifanya kazi yake kwa umakini mkubwa. Vidole vyake vilikuwa vinafanya kazi kwa ustadi wa hali ya juu, vikihisi kila chembe ya kifaa alichokuwa akikibuni. Ingawa macho yake hayakuona, akili yake iliona mbali zaidi kuliko wengi.

Siku hiyo, jambo lisilotarajiwa lilitokea.

Mfanyabiashara mmoja kutoka mjini aliwasili kijijini hapo. Alikuwa ni mtu mwenye mavazi ya kuvutia na mwonekano wa kujiamini, tofauti kabisa na wakazi wa eneo hilo. Lengo lake lilikuwa moja tu kumtafuta kijana aliyekuwa akizungumziwa kila kona, kijana asiyeona lakini mwenye kipaji cha ajabu cha kutengeneza saa.

Habari za Baraka zilikuwa zimeenea hadi mjini. Watu walizungumza kwa mshangao na kuvutiwa na uwezo wake. Mfanyabiashara huyo hakutaka kusimuliwa tu alitaka kujionea mwenyewe.

Alifika kwenye kibanda cha Baraka, akasimama kwa muda akimtazama kijana huyo akifanya kazi kwa utulivu. Kulikuwa na kitu cha kipekee kwenye namna Baraka alivyokuwa akishughulika na vifaa vyake hakukuwa na haraka, wala hofu. Kila hatua ilikuwa na uhakika.

Hatimaye, mfanyabiashara aliamua kuvunja ukimya.

“Je, wewe ndiye Baraka?” aliuliza kwa sauti ya utulivu lakini yenye mamlaka.

Baraka alisimamisha kazi yake polepole, akainua kichwa chake kana kwamba anatazama, kisha akajibu kwa heshima,
“Ndiyo, mimi ndiye. Karibu.”

Mfanyabiashara alisogea karibu zaidi, akatazama baadhi ya saa zilizokamilika. Zilikuwa za kipekee zimeundwa kwa ustadi mkubwa, kila moja ikiwa na muundo tofauti.

Kwa sauti yenye changamoto kidogo, alisema:
“Nimesikia mengi kuhusu wewe. Wanasema unatengeneza saa za kipekee sana… lakini nataka kujua ukweli.”

Kulikuwa na ukimya mfupi kabla hajaendelea:
“Nikitaka saa ya aina ambayo haijawahi kutengenezwa ya kipekee kabisa unaweza kunitengenezea?”

Hilo halikuwa swali la kawaida. Lilikuwa jaribio.

Kwa sekunde chache, Baraka alibaki kimya. Akavuta pumzi ndefu, kana kwamba anapima uzito wa swali hilo. Hii haikuwa kazi ya kawaida ya kijijini. Hii ilikuwa fursa lakini pia ilikuwa hatari. Kushindwa kungeharibu sifa yake, lakini kufanikiwa kungefungua milango mipya.

Kwa sauti tulivu lakini yenye ujasiri, Baraka alijibu:
“Nitaifanya.”

Mfanyabiashara alitabasamu kidogo, kana kwamba alipata jibu alilokuwa analitafuta.
“Vizuri. Nitarejea baada ya muda. Natarajia kuona kitu cha kushangaza.”

Alipoondoka, mazingira yalionekana kubadilika. Kijiji kilekile, lakini sasa Baraka alihisi uzito mpya mabegani mwake. Hii haikuwa tu kazi ilikuwa nafasi ya kuthibitisha kuwa kipaji hakihitaji macho ili kuangaza.

Usiku huo, Baraka hakulala mapema kama kawaida. Alikaa akifikiria, akipanga, akitengeneza picha akilini mwake ya saa ambayo dunia haijawahi kuona. Moyoni mwake kulikuwa na mchanganyiko wa hofu na matumaini.

Je, angeweza kweli kutimiza ahadi hiyo?

Hapo ndipo safari mpya ilianza safari ya majaribu, uvumilivu, na ndoto kubwa zaidi.

(Itaendelea – Sehemu ya 7: Jaribio la Maisha)