SEHEMU YA TATU:
Siku moja, kijana tajiri aitwaye Daniel, alifika kijijini kwa ajili ya kazi ya biashara ya familia yake. Daniel alikuwa mtu wa ajabu, akitofautiana na wengi; hakumdharau Neema kwa sura yake au mavazi yake ya vumbi.
Kwa bahati, alikutana na Neema akisafisha vyombo vyote vilivyochafuliwa na vumbi, akiwa amevaa nguo zilizochanika na mikono yenye alama za kazi ngumu, lakini macho yake yalikuwa ya hekima na matumaini.
Daniel alivutiwa sana na unyenyekevu, busara, na moyo wa Neema, jambo ambalo wengi waliokuwa kijijini hawangeweza kuona. Alianza kumtembelea mara kwa mara, kuzungumza naye, na kusikiliza ndoto zake.
Neema alianza kuhisi kuwa kuna mtu anayeweza kuthamini roho yake, sio sura au mali zake. Polepole, upendo ulianza kuchanua kati yao. Mara za kwanza, Neema alikosa kusema chochote, lakini alikumbuka ndoto zake za maisha mapya. Daniel alimfanya aamini kuwa ndoto hizo zingeweza kuwa kweli.

Hakuna maoni:
Chapisha Maoni