MSICHANA WA FARASI MWEUPE!!

 Sehemu ya 10:

Asubuhi ilipowadia, jua lilipanda polepole juu ya Eldoria, likimwangazia Eliam kwa mwanga wa dhahabu. Shamba la ngano lilitabasamu chini ya upepo, na sauti ya ndege ikicheza kwenye anga safi. Lakini Eliam hakuona tu urembo wa dunia  moyo wake ulikuwa umepata amani isiyo na kifani.

Alienda kwenye kioo kilichobaki, sasa kilichovunjika kabisa, na kuona picha ya mwisho iliyokuwa imebaki: yeye na Amara, wameshikamana mikono, wakiwa katika bustani ya milele. Kioo kilikuwa kimenyamazisha sauti zote za hofu na huzuni, na badala yake kilimfundisha somo la upendo usio na kikomo.

“Amara…” Eliam aliomba kwa sauti isiyo na nguvu, “nitaishi kwa kila pumzi ili kuhifadhi kile tulichoungana nacho.”

Sauti nyororo, isiyoonekana ila ilisikika moyoni mwake, ikamwambia:

“Naishi ndani yako, Eliam. Kila hatua yako, kila furaha na huzuni, nitakuwa nawe. Dunia itabadilika, lakini kiapo chetu hakitawahi kupotea.”

Wakati huo, farasi mweupe alionekana katikati ya shamba, macho yake yakimwangalia Eliam kwa hekima na utulivu wa milele. Eliam alitambua kuwa Amara hakuwa mbali; alikuwapo katika kila pepo lililopuliza, katika kila tone la jua lililoangaza majani, na katika kila sauti ya farasi akikimbia mbali.

Eliam alicheka, kwa mara ya kwanza kwa muda mrefu, akijua kwamba hata kama roho inaweza kutoweka katika dunia hii, imani, upendo, na historia hazina mwisho. Kila hatua aliyochukua sasa ilikuwa ishara ya ahadi yake na Amara.

Na hivyo, maisha ya Eliam yalibadilika sasa siyo ya kawaida, bali ya kipekee. Kila mwanzo mpya uliokuwa ukija ulikuwa na kioo chake, mwanga wake, na ndoto ya msichana wa farasi mweupe, aliyechagua milele kupitia damu na moyo.

Mwisho.