SEHEMU YA PILI:
Maisha ya Neema yalikuwa kila siku ni vita. Mama wa kambo alimnyima chakula mara nyingi kama adhabu, kumwita majina mabaya hadharani, na kumfanya afanye kazi za kijijini zisizo na mwisho.😔😔😔
Kila asubuhi, Neema alikuwa akilazimika kupanda milima ya shamba, akichuma majani ya mbuzi, na kubeba maji mazito kutoka kisima. Machungu ya shingo yake, mikono iliyokosa nguvu, na miguu iliyochoka vilionyesha mateso aliyopitia.
Lakini Neema hakupoteza tumaini na utu wake. Alijifunza uvumilivu, ustahimilivu, na busara ya maisha. Hali hii ilimfanya aone dunia kwa macho ya mtu aliyejua dhahiri thamani ya maisha, ingawa alikosa rasilimali nyingi.
Kila jioni, akikaa chini ya mti wa miembe, alijaribu kusahau kuumwa kwa mwili na maumivu ya moyo. Alijiona akicheza mbali na vumbi, akiwa amevaa mavazi safi, akihisi joto la upendo na heshima ndoto yake ikichanua katika akili na moyo wake.

Hakuna maoni:
Chapisha Maoni